Non-GAAP versus GAAP EPS: welke winst telt?
Bij het analyseren van de winstgevendheid van beursgenoteerde bedrijven in de Verenigde Staten komen beleggers vaak twee verschillende cijfers tegen voor de winst per aandeel: de GAAP EPS en de Non-GAAP (adjusted) EPS. Het begrijpen van het verschil tussen deze twee is essentieel voor een fundamentele analyse.
Wat is het verschil?
GAAP EPS (Generally Accepted Accounting Principles) is de winst per aandeel berekend volgens strikte, gestandaardiseerde boekhoudregels. Dit cijfer biedt een objectieve basis voor vergelijking, omdat het alle bedrijfskosten, inclusief eenmalige lasten, omvat.
Non-GAAP EPS, ook wel 'adjusted earnings' genoemd, is een maatstaf die door het bedrijf zelf wordt geformuleerd. Hierbij worden bepaalde posten uit de winstberekening gefilterd waarvan het management vindt dat ze een vertekend beeld geven van de operationele prestaties.
Typische aanpassingen
Bedrijven passen vaak correcties toe om een "zuiverder" beeld van de kernactiviteiten te geven. Veelvoorkomende aanpassingen zijn:
- Op aandelen gebaseerde beloningen (stock-based compensation): Hoewel dit een reële kostenpost is die de aandeelhouder verwaterd, wordt dit vaak uit de Non-GAAP cijfers gehaald.
- Afschrijvingen op immateriële activa uit overnames: Kosten die voortvloeien uit boekhoudkundige waarderingen bij fusies.
- Restructureringskosten: Eenmalige kosten voor reorganisaties of ontslagrondes.
- Bijzondere waardeverminderingen: Incidentele afboekingen op activa.
Waarom Analysten vaak voor Non-GAAP kiezen
Analysten gebruiken vaak Non-GAAP cijfers omdat deze de operationele trends beter zouden weerspiegelen zonder de ruis van eenmalige gebeurtenissen. Bovendien baseren veel bedrijven hun eigen guidance en bonussen op deze aangepaste cijfers. De SEC (Securities and Exchange Commission) waarschuwt echter regelmatig voor dit beleid; zij vrezen dat bedrijven via "creatieve boekhouding" een te rooskleurig beeld schetsen.
De praktijk: De 'Reconciliation'
Als belegger is het cruciaal om de reconciliation-tabel in het jaarverslag te raadplegen. Hierin wordt exact uitgelegd hoe de GAAP-winst wordt omgezet naar de Non-GAAP-winst. Een zeer grote kloof tussen beide cijfers is vaak een kwaliteitssignaal: als een bedrijf constant claimt dat veel kosten "eenmalig" zijn, maar dit jaar op jaar blijft doen, is voorzichtigheid geboden.
Conclusie
Terwijl Non-GAAP EPS nuttig kan zijn om de operationele kracht te beoordelen, blijft GAAP EPS de wettelijke standaard. Beleggers doen er verstandig aan beide cijfers naast elkaar te leggen. Een bedrijf dat uitsluitend leunt op agressieve Non-GAAP aanpassingen kan proberen zwakke fundamentele prestaties te maskeren. De waarheid ligt in de meeste gevallen ergens in het midden.